SENSOR CULTUURTIP: Intouchables...

Door Olga Helmigh

‘Intouchables’ is een Franse film, gebaseerd op een waar gebeurd verhaal. We maken kennis met Phillipe, een miljardair die door een ongeluk verlamd is geraakt. Hij is veroordeeld tot zijn rolstoel, totaal afhankelijk van anderen. Goed, hij woont in een joekel van een huis in hartje Parijs, bezit een Maserati en zijn personeel staat rond de klok tot zijn beschikking, van koks tot masseurs. Maar hoeveel is dat waard als je niet kunt gaan en staan waar je wilt? Driss, een Senegalees, ervaart het tegenovergestelde. Hij kan gaan en staan waar hij wil, fysiek althans. Helaas woont hij in een grimmige voorstad van Parijs met weinig vooruitzichten. Hij trekt een uitkering en ronselt zijn boeltje bij elkaar. Sollicitatieplicht zorgt ervoor dat hij terechtkomt bij Phillipe. Die zoekt een verzorghulp die fulltime in huis komt wonen. Driss gaat al uit van een afwijzing (graag zelfs) en een handtekening als bewijs dat hij ‘geprobeerd heeft’ een baan te bemachtigen. Het loopt anders. De twee hebben direct chemie, dankzij een potje sparren over muziek (Bach versus Earth, Wind en Fire). Phillipe daagt hem
uit het twee weken vol te houden, en Driss hapt. Een onwaarschijnlijke, maar ontwapenende vriendschap ontstaat. ‘Driss heeft geen medelijden met me, durft zelfs met me te spotten’, aldus Phillipe. ‘Het is een opluchting, en ik pik het van hem.’ Dat doet hij zeker. Driss giet hete thee over Phillipe’s benen (‘je voelt écht niks?!’), spoort hem aan er meer op uit te trekken ondanks zijn aandoening, en haalt relativerende grappen uit. Driss leert op zijn beurt van Phillipe over kunst, etiquette en zijn eigen mogelijkheden. Wat mij betreft is dit de beste, grappigste en ontroerendste film van 2012. ZIEN!